<< home - geloof - omgaan met spanning en stress
Bijgewerkt: 09-12-2007
gehouden op 30 oktober 2005 bij de Vrije Baptistengemeente 'Elim'
Kees Goedhart
Eén van de omschrijvingen van het woord "spanning" is volgens het woordenboek: toestand of verhouding, die tot een uitbarsting of breuk dreigt te leiden. Natuurlijk hoeft dat niet altijd het geval te zijn. Het is dan ook niet juist om te streven naar een leven zonder spanningen. De bijbel leert ons dat beproevingen en verzoekingen (dus: spanningen) alle mensen kunnen overkomen. De bijbel zegt echter ook "dat niemand boven vermogen zal worden verzocht!" (I Cor. 10:13).
Tim LaHaye zegt o.a.: "In tijden van spanning is het een troost drie dingen te weten:
Elk levensstadium kent zijn eigen stress of spanning. We denken daarbij aan de kindertijd, de tienertijd, bij verloofden, bij gehuwden, bij alleenstaanden of ziekte. Vaak menen wij dat de houding van andere mensen bij ons de spanningen veroorzaken. Dat is in zekere zin ook wel zo en daarom gaan we dan zulke mensen maar uit de weg. Dat zouden we eigenlijk niet moeten doen. Het is namelijk een misverstand te denken dat andere mensen onze geest kunnen bepalen. In werkelijkheid onthullen ze die alleen maar. Door de houding van mensen en door omstandigheden komt vaak naar boven wat er werkelijk in ons leeft.
Ware liefde vrede en blijdschap kunnen nooit door andere mensen worden aangetast, omdat ze van God komen en niet van een mens. Onze vrede en blijdschap zijn (als het goed is!) niet gekoppeld aan wat mensen van ons vinden, maar aan wat God van ons vindt!
De innerlijke mens wordt immers van dag tot dag vernieuwd als wij leven in gemeenschap met de Heer? (II Cor. 4:16). Nu klinkt dit allemaal veel simpeler dan het in de praktijk blijkt te zijn. Dat moet echter geen reden zijn om bijbelse waarheden overboord te zetten.
Laten we nog eens wat dieper ingaan op de oorzaken van spanning en stress. We merken dat SCHULD vaak spanning veroorzaakt. Gelukkig reinigt het bloed van Jezus ons van alle schuld als wij onze zonden belijden. Wie dat laatste niet kan aanvaarden, kan door een schuldcomplex enorme spanningen krijgen.
In het verlengde van dit probleem ligt "een verkeerd Godsbeeld". Mensen kunnen zichzelf niet aanvaarden en liefhebben zoals zij zijn, omdat zij God niet zien zoals Hij werkelijk is. De mening van mensen, omstandigheden, enz. kunnen spanningen veroorzaken als wij niet zien wie wij mogen zijn in Christus.
Veel innerlijke spanning uit zich in zichtbare ziekten.
Spreuken 14:30A (Petrus Canisiusvert.) zegt: "Een kalme natuur doet het lichaam goed."
Er is een gezonde vorm van spanning en die vergroot het vermogen tot handelen. We denken daarbij aan de atleet voor een wedstrijd en aan een student voor een examen. Is de spanning echter te groot dan gaat het weer niet goed. Als er na elke spanning een ontspanning volgt dan is er niets aan de hand. Blijven spanningen elkaar opvolgen dan zijn de gevolgen heel vaak lichamelijk.
Laten we een aantal oorzaken m.b.t. stress en spanning eens plaatsen onder twee noemers:
Paulus zegt in II Cor. 4:8.."In alles zijn wij in de druk (spanning), doch niet in het nauw" en in II Cor. 7:5.."Wij waren van alle kanten in de druk: van buiten strijd, van binnen vrees." Als er een vrees in ons is, kunnen we zeker geen stand houden in de strijd, die van buiten komt.
Paulus reageerde innerlijk heel evenwichtig (zijn innerlijke mens werd elke dag vernieuwd in zijn gemeenschap met de Heer) op alles wat hem overkwam.
Hij bewijst: Niet wat een mens overkomt, is de hoofdzaak, maar hoe hij reageert op hetgeen hem overkomt!
Spanning ontstaat door het niet verwerken van wat er gebeurt. Verandering van omstandigheden brengt vaak wel wat verlichting, maar lang niet altijd genezing. De oplossing kan alleen komen als wij niet alleen vaststellen waardoor het komt, maar ook willen erkennen dat wij (waarschijnlijk) ergens een fout hebben gemaakt.
Natuurlijk kunnen mensen en omstandigheden best mede oorzaak zijn van uw situatie. Dat hoeven we niet te ontkennen. Wat van belang is dat u kunt (= wilt) vergeven wat mensen u hebben aangedaan. Daar ligt, met het belijden van onze eigen fouten, het begin van de oplossing.