<< home - geloof: bespiegelingen - decembercolumn

Bijgewerkt: 09-12-2007

decembercolumn

Opstaan met een collega

2004

"We zullen opstaan - en met Hem meegaan - , straks als Jezus weerkomt".

Zo klinkt de eerste regel van een bekend kinderlied. Onze oudste dochter Daniëlle had het pas geleerd en mocht het graag zingen. Ook haar jongere zus Suzanne had blijkbaar een klokje horen luiden, want toen ik het tijdens het avondeten over een collega had, klom ze spontaan op haar stoel en begon te zingen:"We zullen opstaan - met een collega - als Jezus komt!" Die kleine clown had direct de lachers op haar hand.

Maar toen ik later nog eens aan dit grappige voorval terugdacht schoot er plotseling door me heen: "Hoeveel van mijn collega's zullen er straks verheugd opstaan als Jezus komt?". Ligt hier voor mij geen verantwoordelijkheid, een uitdaging, een opdracht? Maar op welke wijze kan ik het evangelie met mijn collega's delen, zonder ze direct tegen God (en mijzelf) in het harnas te jagen?

Uiteraard begint het met bidden voor je collega's. Ook wil ik meer dan plichtmatig betrokken bij ze zijn (om ze te behouden, moet je van ze houden). Dat is niet altijd makkelijk. Verder denk ik dat het belangrijk is dat ze weten dat je christen bent, dat je handelt als christen en daarom ook excuses (vergeving) vraagt als je daarin weer eens tekortschiet. Maar daarnaast geloof ik dat je de, door God gegeven, creativiteit mag gebruiken om alledaagse gesprekken richting geloofsgesprekken te leiden.

Zo verkondigde ik op mijn werk eens dat ik slecht geslapen had. Op de vraag van collega's of onze jongste onrustig was geweest, liet ik weten dat ik de avond ervoor de indrukwekkende film The Passion of the Christ had gezien. En zie daar een opening voor een dieper gesprek.

Momenteel ben ik bezig met het opzetten van een presentatie over Begrippen en signalen uit de Apocalyps. Het viel me namelijk op dat veel collega's deze begrippen interessant vonden, maar dat zij over de herkomst en samenhang weinig wisten. Een prachtige gelegenheid om ze, via een reis door Openbaring, voor te stellen aan het Lam.
 
Opstaan voor een collega lukt me zeker niet in eigen kracht. Na afloop van de Agapè-avond "Evangelisatie ... wat moet ik ermee?" had ik God gevraagd wat Hij wilde dat ik doen zou. In de daaropvolgende nacht werd ik plotseling wakker. Ik had zojuist gedroomd dat ik op de bureaus van mijn collega's als kerstgeschenk de nieuwe bijbelvertaling had neergelegd. Mijn hart klopte heftig. Kwam deze droom van God? En zo ja, vroeg Hij dan werkelijk van me om al mijn directe collega's een bijbel te geven? Ze hadden toch zelf wel geld om een bijbel te kopen? Ik zag er enorm tegenop. Ze zien me aankomen! Het zal de nodige deining geven.

Maar na dagenlang bidden, nadenken en overleg met anderen (vooral met Petra) heb ik toch besloten om de bijbels te bestellen. De standaardbijbel was op dat moment uitverkocht, maar als God dit kerstgeschenk wil geven zal Hij het ook leiden. En als God wil dat mijn collega's zullen openslaan, verstaan en tenslotte zullen opstaan, kan Hij daarvoor mijn rode hoofd, zwetende handen en knikkende knieën misschien wel gebruiken. Ook jullie gebed voor een goede uitwerking zal daarbij een grote steun zijn.

Een gezegende decembermaand toegewenst,

Jan